WEDERKOMST
MENU

Hans van Meurs: In de eerste eeuwen van het Christendom is er veel strijd geweest over de vraag: is Jezus nou werkelijk de Messias geweest, of was Hij gewoon de zoon van Jozef, de timmerman. Zijn eerste komst is als het ware vergnostisticeerd. Voor de mensen van die tijd was dat wel een spannende discussie, want zij hadden nog geen vaste belijdenissen, geen leergezag en geen kerkorde om alles zo zeker te kunnen weten.

In onze dagen zie ik gebeuren dat de Wederkomst van Jezus op eenzelfde wijze wordt 'vergnostisiceerd'. Het zou voor ons heel spannend moeten zijn, te leven in de verwachting van deze wonderlijke Wederkomst. Zullen wij dat nog meemaken?

Maar heel dit onderwerp wordt doodgezwegen. De theologen muggenziften met strakke gezichten over de door hen bedachte theorieën, maar de kern van de zaak komt niet echt aan de orde. Een keuze voor of tegen Jezus wordt niet meer gevraagd, geloof wordt gezien als iets doms van een voorbije tijd. En de bijbelse beloften voor de toekomst worden naar het rijk der fabelen verwezen. Die trend maakt mij erg onrustig.

Stel je voor: een verloofd stel, dat wel wil emigreren naar Amerika. Hij gaat alvast vooruit om 'een plaats te bereiden', en dan zal hij terugkomen om haar op te halen. Zo staat zij dan op de kade en wuift het schip na. Het huilen staat haar nader dan het lachen, maar de familie zegt: kom, ga mee naar huis. Huil niet meer, maar verwacht luchtpost!

Zo is het gegaan, de H. Geest kwam na 10 dagen als 'luchtpost', als de 'ad-interim', bij de Apostelen. Wat zou nu onze reactie zijn als dat verloofde meisje na enige tijd zou gaan zeggen: het is eigenlijk wel goed zo, nu en dan die luchtpost. Dat moet maar zo blijven, ik verwacht mijn verloof­de niet meer terug om mij op te halen en richt mijn leven in op 'hier en nu'..... Zou dat niet heel erg raar zijn?

Maar zo word nu wel de Eucharistie gevierd: het gaat er over onze medemensen en over het milieu, en er is niets meer te bespeuren van spanning of van viering of van verwachting omtrent onze Heer, die beloofd heeft te zullen terugkomen.

Daar moet je op een blije manier over kunnen praten. Voor veel mensen is de Wederkomst iets schrikwekkends, een Oordeel, en elk woord daarover jaagt hen angst aan. Dat is een onnatuurlijke reactie. Als dat meisje zo zou uitkijken naar haar verloofde....

Jan van Dijl: Alle Kerken gaan door zoals ze bezig zijn, met daarbij de gedachte dat het altijd wel zo zal blijven. Heel hun handelen is daarop gericht. Ze zijn doof voor de profetie dat het in de wereld niet beter maar steeds slechter zal gaan (Openbaringen).

Martie: Daarom zegt zo'n Dominee Schuman ook dat bijbelse profetie niet uitkomt; dat past niet in deze theorie. Hij wil aan de slag gaan om de natuur op te peppen. Dit is het eenzij­dige denken van New Age, dat alleen maar een opgaande lijn van 'toenemende bewustwording' kan projecteren, zonder de harde feiten te willen zien.

Anton van de Laan: De werkzaamheden van deze Werkgroep staan impliciet heel dicht bij de verwachting van de Wederkomst. Want wij zien in New Age één van de gevaarlijkste wegberijders van de Antichrist.

Fons: Dan leeft bij New Age dus veel meer van een 'verwach­ting', want zij zien wél reikhalzend uit naar de komst van hun Maitreya. Geen wonder dat mensen dan hun 'saaie' Kerken verla­ten om zo'n 'spannende' leer te volgen.