Aspecten van Bijbelse Genezing
Jaap Kuizenga

MENU

De bedoeling van deze inleiding is om na te gaan wat de Bijbel zegt over heling en genezing. Dit om tegengas te geven aan de huidige trend, waarbij de Bijbel wordt gezien als een Boek dat onderdrukkend is voor vrouwen, homo's en anderen, zoals sommigen (Aleid Schilder) met grote stelligheid beweren.

De Bijbel is een Boek waarin God Zijn heilsplan openbaart, alsmede de rol daarin voor de mensen. Al vanaf het begin (Genesis 3) wordt duidelijk dat God de strijd aanbindt tegen de duivel, en dat Hij Zijn heil aanbiedt aan een door zonde geteisterde wereld. Zo is heel de Bijbel ten diepste een Boek van heling en genezing. "Weest niet bevreesd" roept de Bijbel ons 366 keer toe, één maal voor elke dag van het jaar. Talloos zijn de verhalen van uittocht uit noodsituaties, waarin Israël (vaak door eigen schuld) verzeild raakte. En is het leven van Jezus niet één grote manifestatie van genezing, een overvloed van tekenen dat het Koninkrijk van God in Zijn Persoon gekomen is? 

Des te opvallender is daarom het ontbreken van het woord 'genezing' in de Belijdenissen van de Kerken. Het staat niet in de Heidelbergse Catechismus, niet in de Dordtse Leerregels. Het komt evenmin voor in de Nederlandse Geloofsbelijdenis noch in het Credo van Nicea.

In de R.K.Kerk komen we genezing alleen tegen in het sacrament van de zieken. Vroeger was dat een sacrament om de stervende te begeleiden tijdens zijn laatste uren. Het antwoord van de Kerk op vragen kwam niet veel verder dan de opmerking dat ziekte een door God opgelegd kruis was.

In de huidige vorm ligt het accent meer op genezing, en wordt de ziekenzalving gegeven aan alle ernstig zieken. In de nieuwe Katholieke catechismus voor volwassenen wordt daarbij uitgelegd dat de Kerk het heil van de vergeving van zonden verkondigt voor heel de mens en voor heel de mensheid. De zonde is universeel, doorgedrongen tot in alle geledingen van de samenleving. Het heil, dat in Jezus Christus is geopenbaard, is eveneens universeel, en heeft eveneens betrekking op heel de mens, heel de samenleving, heel de schepping. Het gaat daarbij niet alleen om geestelijk zielenheil, maar ook over lichamelijk welzijn.

Genezing van ziekten is in de Bijbel echter geen doel op zichzelf. Lichamelijke genezing staat nergens los van de verkondiging van het Evangelie van vergeving van zonde. Want Jezus is geen wonderdokter, geen paranormale genezer, maar primair de Brenger van het Koninkrijk Gods. In dat Koninkrijk is geen plaats voor lijden, ziekte en dood, daar worden alle tranen gedroogd. Genezingen van lichamelijke kwalen is één van de vormen waarin dat Koninkrijk voor onze ogen zichtbaar wordt. Als het anders zou zijn, dan zou het onverklaarbaar zijn dat Jezus veel zieken NIET genezen heeft.

Denkend over genezing kunnen we 4 niveaus onderscheiden:

  1. Ziekten van de geest, veroorzaakt door onze zonden;

  2. Emotionele problemen, veroorzaakt door psychische verwondingen uit het verleden;

  3. Lichamelijke kwalen, veroorzaakt door ziekten of ongelukken;

  4. Maatschappelijke wantoestanden, zoals honger, armoede, geweld, oorlog en criminaliteit

Ziekten van de geest

De eerste en diepste genezing door Christus betreft de vergeving van onze zonden. Daartoe kwam Hij op aarde, daarvoor ging Hij aan het kruis. Velen, die tot bewust geloof in Jezus komen, vertellen dat ze het gevoel hebben alsof er een loden last van hun schouders is genomen. Ze zien de dingen opeens in een ander perspectief, en dat bepaalt hun verdere leven. Het belijden van zonden aan God of aan een medemens werkt dan ook zeer bevrijdend, geeft een diep gevoel van opluchting.

Onlosmakelijk verbonden met het belijden van zonden is de levensheiliging. Want er is een verband tussen zonde en ziekte. In het Oude Testament volgt rampspoed voor Israel op het loslaten van God, en het nalopen van afgoden. Wat daar collectief gebeurt geldt ook voor het individu. Wie ongezond eet krijgt hartklachten. Wie een losbandig leven leidt krijgt geslachtsziekten (de leus van deze tijd is: "vrij veilig", in plaats van "leef heilig").

Wie deze zaken belijdt als zonde jegens God neemt dan tevens op zich de plicht om deze dingen voortaan NIET meer te doen. Om (weer) te gaan leven volgens Gods leefregels. Die immers niet gegeven zijn om ons te beperken in onze persoonlijke vrijheid, maar om ons te bewaren voor de paden des doods.

We moeten oppassen dat we deze zaken niet gaan omdraaien. Bijbels is de constatering dat daar, waar God en Zijn leefregels worden verwaarloosd, het leven scheef gaat trekken. Onbijbels is de omkering hiervan: als het iemand slecht gaat dan zal dat dus wel een straf zijn voor zijn zonden (Job)! Ziekte en dood kunnen echter niet los gezien worden van ons behoren tot een zondige wereld. Als we die verbinding niet leggen worden ziekte en dood zuiver technische problemen. 

Emotionele problemen komen voort uit onrecht, dat ons is aangedaan door anderen. Ook in dat opzicht is de Bijbel een helend Boek, want het roept ons op om vergevingsgezind te zijn jegens anderen. Wij zijn geneigd onszelf te beschermen door muren te bouwen om ons hart. Maar daardoor zetten we in feite onszelf gevangen, sluiten we onze ware persoonlijkheid op, beroven we onszelf van de zin van het leven.

Op dat punt heeft de Kerk veel concurrentie van New Age te duchten. Want New Age spreekt ons aan op al onze niet opgeloste vragen en conflicten, op onze niet verwerkte emoties van woede, wrok of verdriet. Dat werkt feilloos! In de alternatieve therapie krijgen mensen aandacht, en dat op zichzelf werkt al helend. Daarbij krijgen ze (ongevraagd) ook een religieuze dimensie opgedrongen, maar dat neemt men op de koop toe.

Als de Kerken ooit een antwoord op New Age willen geven, dan zullen zij deze aspecten van pastoraat moeten ontwikkelen. Berouw, vergeving en bekering zouden daarin de basis moeten vormen. Zo wordt de weg vrijgemaakt om 'in Christus' te worden tot een nieuwe schepping (2 Kor.5, 17). Dat is een levenslang proces van vallen en opstaan.

Andere emotionele problemen doen wij onszelf aan: door negatief over jezelf te denken. Als dat chronisch wordt verlamt het ons leven. Aan deze mensen legt de Bijbel uit dat ieder mens in de ogen van God uniek en waardevol is. Dat Hij ieder aanvaardt zoals hij of zij is.

Lichamelijke kwalen

Het terrein van gebedsgenezing en de Dienst der Genezing wil ik in deze inleiding niet behandelen, dat is een apart en uitgebreid onderwerp. Wel kan ik zeggen dat de herstelde verhouding tot God, het bevrijd zijn door de vergeving van zonden, en het geloof dat Jezus Heer is over alles en allen, alles verandert. Men gaat daardoor de dingen zien in eeuwigheidperspectief, en dat kan ook van grote invloed zijn op iemands lichamelijke gesteldheid.

Heelheid van de schepping is heelheid in maatschappelijke zin. Ook hierin hebben christenen een taak. De zonde is immers universeel, en strekt zich uit over alle terreinen van het leven en van de schepping. Maar de heling van Jezus Christus is ook universeel, geldt ook voor de schepping en ook voor de sociale verhoudingen. De oproep van God om Hem en de naaste lief te hebben impliceert nadrukkelijk het zorgvuldig omgaan met de schepping en met elkaar. Dat is een levenshouding die pas tot wasdom kan komen nadat we hebben mogen ervaren wat berouw en bekering in ons leven doen, als wij leven vanuit de verzoening met God door Jezus Christus. Als wij voor de aarde of voor onze samenleving heling gaan zoeken buiten God om, belanden we rechtstreeks in chaos en dictatuur.

De voorzitter van het Aids-congres in Berlijn, von Weiszacker, heeft gezegd dat er geen koppeling meer gelegd mag worden tussen immoreel gedrag en Aids. Bij een discussie in Trouw over deze zelfde vraag wilde hoofdredacteur Greven dat verband ook niet leggen. Tijdens de Kirchentag in München weden condooms uitgedeeld en erotische voorstellingen getoond. Levensheiliging lijkt taboe te zijn in de Kerken...! De persoonlijke vrijheid staat hoger genoteerd dan de leefregels van God... Normvervaging en de daarmee gepaard gaande groei van de criminaliteit hebben dan ook veel, zo niet alles te maken met de teloorgang van het bijbels denken in de Kerken. Een ongelovig columnist als Heldring in het NRC is al eerder tot deze conclusie gekomen.

Een paar jaar geleden werd in ons land de Boeddhistische Unie opgericht, een samenwerkingsverband tussen verschillende boeddhistische stromingen. Een van de sprekers daar zag het Boeddhisme als dé oplossing voor de huidige milieuproblematiek. Die komt namelijk in feite voort uit de overmatige begeerte van de mens op alle gebied: men wil steeds meer, steeds beter, steeds sneller.

Mijn vraag is: Waarom hebben de Kerken die diagnose niet kunnen opstellen? Zij kennen toch het gebod "Gij zult niet begeren"?

Wat de Kerken nu via het Conciliair Proces aan de milieucrisis doen gaat echter buiten zondebesef, schuldbelijdenis en bekering om. Daarom komt men niet verder dan het lopen met spandoeken, met een beroep op de welwillendheid van de mensen, en de hoop dat het technisch vernuft uiteindelijk de oplossing wel zal vinden....

Toekomstverwachting

Veel mensen lijden in deze tijd aan problemen van velerlei aard, waarvan er veel zijn te herleiden naar een enkel grondprobleem: het ontbreken van een zingevend kader, waarbinnen het leven op aarde zich afspeelt. Daardoor verkeren niet alleen Kerken in een crisis, maar ook tal van andere wereldbeschouwelijke organisaties. De grote verhalen zijn uit, zo stelt men.

Als gevolg van het wegvallen van zingevende systemen krijgt de mens geen antwoord meer op vragen als: wie ben ik; wat is de zin van het leven; waar loopt de geschiedenis op uit? Zonder zinvolle antwoorden hierop wordt de mens stuurloos, ontstaat een geestelijk vacuüm. Dat men zoekt te vullen met extreme ideeën, te verdoven door drugsgebruik, te verdrijven door criminaliteit uit verveling, enz.

De Kerk zou hierop kunnen inspelen door een duidelijk antwoord te geven op de grote levensvragen. Maar zij is in hoge mate vervreemd van haar eigen gedachtegoed. De fundamentele waarheden van het christelijk geloof worden algemeen in twijfel getrokken, tot in de hoogste kaders.

De kerk moet in therapie. Zij moet zich weer bewust worden van haar bijbelse wortels en haar identiteit in Christus. Zij zal moeten ophouden de mensen te bevestigen in hun twijfels, maar klaar en duidelijk het Evangelie weer gaan verkondigen.

Als gevolg van het ontbreken van een visie op de toekomst wordt de situatie in de wereld steeds grimmiger, de problemen steeds complexer. De politiek lijkt machteloos. En hoewel er in de Bijbel veel teksten staan die wijzen op een nieuwe toekomst zwijgen de Kerken ook op dit punt. Al staat het wel voortreffelijk verwoord in de Katholieke Catechismus: "De apocalyptische beelden willen ons duidelijk maken dat op het einde iedereen zijn definitieve plaats en bestemming krijgt. Het oordeel op de Jongste Dag houdt in dat de definitieve waarheid over God en de mensen, de waarheid die Jezus Christus in persoon is, openbaar zal worden. Dan zal aan ieder recht gedaan worden (vgl. Jesaja 9 vers 11), ook aan de kleinen, de onderdrukten, de slachtoffers van menselijke onverbiddelijkheid en geweld. Voor allen die in Jezus Christus geloven is het vooruitzicht op de wederkomst van de Heer de hoop op volledige verlossing, op bevrijding van alle tegenwoordige angsten en noden. Het verschijnen van de Heer betekent ook het einde van dood en vergankelijkheid. De Jongste Dag wordt zo één grote 'healing' sessie: God alles in allen".

Nabespreking.

Fons: Ik moest even denken aan de oude catechismus, die wij op de lagere school uit het hoofd moesten leren. Veel daarvan ben ik vergeten, behalve die allereerste vraag: "Waartoe zijn wij op aarde"? Het antwoord daarop was: "Wij zijn op aarde om God te dienen, om daardoor hier op aarde, en in het hiernamaals, gelukkig te zijn". Als men mij vraagt waarom ik, ondanks de toestand in de wereld zoals die is, toch mijn optimisme weet te bewaren, dan leg ik uit dat dat komt door die passage uit de catechismus. Johannes 17 vers 3: "Dit is het eeuwige leven: dat zij U kennen, de eeuwige God, en Jezus Christus, die Gij gezonden hebt". Daarin ligt onze eindbestemming. Ons uitzicht is dat van een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. Die gedachte is bemoedigend, die werkt helend. Dwars door het aardse tranendal heen zijn wij, met onze Goede Herder voorop, daarheen op weg.

Jan v.Dijl: Je sprak over het verband tussen zonde en ziekte, en noemde het verband tussen een losbandig leven en Aids. We moeten er wel aan denken dat Aids ook kan worden overgedragen via bloedtransfusie, waardoor ook wellevende mensen en onschuldige kinderen de gevreesde ziekte kunnen krijgen.

K.Zuidema: Vraag nou eens aan rabbijn v.d.Kamp, een echte orthodoxe rabbijn, hoe hij over die uitspraak van von Weiszacker denkt. Dan krijg je een oudtestamentisch antwoord. Deze mensen geven toch weer een onverwachte nuance aan het begrip 'moraal'. Het woord 'moraal' komt van het Latijnse 'mos', en dat is zede of gewoonte. Dat gaat over gedrag dat wij zelf hebben uitgedacht of ontwikkeld. Moraal is er altijd geweest, ook de heidenen hadden hun leefregels. Ethiek is echter iets anders dan moraal. Als je op dit gebied uitgaat van de bijbelse gegevens, dan word je, denk ik, wat milder.

De ethiek gaat op den duur wel de moraal bepalen. Maar moraal is geen ethiek. Ter vergelijking: Als je de Grondwet ethiek noemt, dan vormen de daarvan afgeleide wetten de moraal. Als je de ethische regels verwaarloost, dan demoraliseert de samenleving. Maar je kunt dit niet omdraaien: zet de moraal op de troon en pas de ethiek hierbij aan! Dat wil New Age nou juist zo graag.

G.v.Ginkel: In het geding is hier dus: wat is goed en kwaad?

De mens wil zélf bepalen wat goed en kwaad is, buiten God om. New Age leert de mens 'goed' te noemen wat 'goed' voelt. Dat is subjectief, daarbij kun je van alles invullen. Dat is echter iets anders dan datgene wat de Bijbel goed of kwaad noemt.

Hr. van de Laan: Een meerderheid van mensen en kinderen krijgt Aids buiten hun schuld om. Daarom lijkt het mij juist om zonde en Aids niet zomaar aan elkaar te knopen. Je moet de bijbelse ethiek echter wel blijven handhaven.

Marjolijn: Aids is concreet geworden zonde. Het is net als met de erfzonde: je geeft het door aan je kinderen. Die kinderen hebben niets verkeerd gedaan, maar worden wel besmet....

K.Zuidema: De beste hygiëne is: hou je bij één vrouw. Dan krijg je die ziekte niet. Dat heeft niets met moraal te maken. Je moet ook je tanden poetsen, anders krijg je gaatjes. Toekomstperspectief

G.v.Ginkel: Mensen worden geconfronteerd met de gevolgen van de zonde. Door de zonde kunnen wij bovendien de wil van God niet verstaan. Daarom is Jezus Christus gekomen om zonde en schuld van ons over te nemen. Om ons de weg te wijzen.

Zij, die dit geloven, hebben tevens het perspectief dat ook de gevolgen van de zonde eens zullen worden weggenomen, inclusief de dood. Dit soort gedachten leiden steeds weer naar die fundamentele vragen als: Wat is de zin van het leven, waarom of waartoe leef ik, en wat is de toekomst. Het Christendom heeft daar een duidelijke visie over. Zulks in tegenstelling tot andere denkpatronen, die het houden bij vaagheid of bij een fantasie, of die helemaal geen antwoord hebben. Maar met ziekte hebben wij toch wel vaak moeite. De Bijbel leert ons: alles overkomt ons ten goede. Misschien dat wij daarom niet genezen worden van een bepaalde ziekte. Maar dit is ons perspectief: wij weten dat er voor ons toekomst is na die 70 of 80 jaren hier op aarde. Dat bepaalt onze kijk op een heleboel problemen, waar we nu nog mee tobben. Vanuit dat perspectief is het mogelijk dat wij hier, vanuit verschillende christelijke Kerken, samen rond deze tafel zitten. Ik zeg dit ter aanvulling op wat Jaap heeft gezegd.

Jaap Kuizenga: Ik moet constateren dat ook veel mensen binnen de Kerken zodanig gefixeerd zijn op dit aardse leven, dat deze zaak van dat toekomstperspectief helemaal op de achtergrond is geraakt. Dan zie je maar een heel klein stukje van de bijbelse openbaring, en worden de levensvragen onvoldoende ingevuld. Natuurlijk moeten we er in dit leven ook wat van maken. Maar als dat dan het enige is, dan krijg je wel een heel beperkt blikveld. Dan mis je in je leven de diepte van het perspectief.

Jan v.Dijl: Als Kerken de bijbelse toekomst uit het oog verliezen, dan komt als vanzelf deze gedachte naar voren: WIJ moeten deze wereld redden! Dit aardse gebeuren moet verbetert worden, en dat is onze opdracht. Het is bijna een wonder dat de Kerken al niet veel eerder rechtstreeks de kant van het New Age gebeuren zijn opgewandeld.

G.v.Ginkel: Als je als Kerk niet meer durft te zeggen wat, vanuit Gods optiek, goed en kwaad is; als je niet meer gelooft dat Jezus de zonden van de wereld wil vergeven; als je niet meer spreekt over een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, dan heb je geen antwoord voor de mensen. Dan vervalt tevens de reden van het bestaan van die Kerken. Als die duidelijke bijbelse boodschap niet meer gehoord mag worden, dan verval je vanzelf in de vaagheden en illusies van New Age.

Fons: Ik vermoed dat het probleem van het toenemende geweld in onze samenleving hier ook mee te maken heeft. Als jongeren geen visie op de toekomst hebben, dan resteert het kale 'hier en nu'. Uit dit leven moet je alles halen wat er voor jou inzit. Zo'n manier van leven krijgt daardoor iets van jachten en jagen, iets geforceerds. Helaas wordt de mens in dat streven door anderen of door omstandigheden steeds gedwarsboomd en teleurgesteld. Dat leidt dan tot de gedachte: we verliezen onze tijd, en dat wekt agressie.

Hr. v.d.Laan: Het ontbreken van een antwoord naar de vraag over de zin van het leven ontneemt ook velen de moed om door te zetten. Want waar doe je het dan allemaal voor als je niets hebt om naar uit te kijken? Deze tijd staat weer bol van vernieuwing, maar het heeft alleen maar een negatief effect op de mensen. De onderliggende gedachte is immers dat deze vernieuwingen, evenmin als eerdere veranderingen, ook werkelijk verbeteringen zullen zijn.

Jaap Kuizenga: Dat zie je ook in de Kerken: wat die ook aandragen aan vernieuwing, het baat hen niet. De leegloop zet desondanks door.

Marjolijn: Dat verwondert mij al lang niet meer. Als je als Kerk geen oog meer hebt voor de bijbelse toekomst, dan raakt je toch als vanzelf aan het dwalen. Als een schip op zee zich niet meer richt op het lichtpuntje van de verre vuurtoren, hoe bereikt het dan ooit de veilige haven? Zelfs in Evangelische

Gemeenten is Openbaring een gesloten bijbelboek, want dat is het boek van de oordelen.... De teneur is overal: WIJ moeten het Koninkrijk van God op deze aarde vestigen. Maar dat is te hoog gegrepen; Jezus zal dat immers doen als Hij terugkeert op de jongste dag (Openbaring 21). Totdat Hij komt zijn wij door ons getuigenis van Christus het zout der aarde (Matheus 5, 13), en gelijk lichtende sterren (Fil. 2, 15).

J.van Dijl: In je dagelijks werk vind je als man en vader een stukje zingeving van het leven. Nu ik zonder werk zit ervaar ik hoe het wegvallen daarvan mij bij tijd en wijle depressief maakt. De hoop, dat het weer zal worden als voorheen, is dan weg. Ik kan me de negatieve gevoelens van werkloze jongeren, die nog helemaal aan het begin van hun arbeidzaam leven staan, dan ook heel goed voorstellen.

Het probleem van het onverhoorde gebed.

K. Zuidema: Als arts had ik dagelijks mensen in mijn wachtkamer, die kwamen met een vraag om hulp. Mijn taak was het om allereerst de diagnose te stellen: wat mankeert de patiënt?

Evenzo zit de wereld vol vragen om hulp. En ik vraag mij weer af: wat mankeert onze samenleving? Wat is hier de diagnose? Deze Werkgroep heeft bij herhaling geconstateerd: we zijn de God van de Bijbel kwijt. We hebben in Zijn plaats wel een heleboel afgoden in huis gehaald, maar die geven geen antwoorden. Mijn vraag is: hoe krijgen we die diagnose bij de Kerken op tafel?

Er is een belangrijke stoorzender, die dat verhindert. Ik noem dat 'teleurstellings-geloof'. Een paar voorbeelden.

* Aleid Schilder is grootgebracht in een heel strenge Kerk die leerde: je kan niks goed doen; alles wat je doet is verkeerd. En al doe je wat goed, dan helpt het je nog niet voor de eeuwigheid. Door deze catechisatie is op den duur haar New Age denken tot ontwikkeling gekomen, waardoor zij uit haar kerkelijke frustraties is gekomen. Ik zie daarin toch een stuk oorzaak voor het ontstaan van New Age.

* Bij de Diensten van Genezing zit ik met het probleem van het onverhoorde gebed. Daar gaan heel veel mensen mee de mist in. Iemand, die een zieke de handen oplegt, en bidt om genezing, zou nooit mogen zeggen: je bent genezen. Dat is buitengewoon onbarmhartig. Want velen worden niet beter, en sterven aan hun kanker. Daar gaan een heleboel mensen aan kapot.

Ik zit daarom met de vraag naar het pastoraat van het onverhoorde gebed. Ook hier zie ik een opening naar New Age: als er te hoge verwachtingen worden gewekt bij mensen, die vervolgens onjuist blijken te zijn, dan verlies je toch alle grond onder je voeten.... En dan ga je toch gemakkelijker dat brede pad op van het alternatieve....

* Nog zo'n onvervuld verwachtingspatroon is dat van de nieuwe hemel en de nieuwe aarde. Paulus verwachtte dat al in zijn tijd, maar 2000 jaar later is er nog niets van te zien. Ook dat voedt het 'teleurstellings-geloof'. En ook dat zie ik als een opening naar New Age. Jezus zei: "Zie ik kom spoedig". Maar een dag is bij God als duizend jaar, en duizend jaar als een dag. Het bijbels eeuwigheidsdenken vullen wij steeds met onze kwantiteit van dagen van 24 uur, en dat is niet goed. Wat eeuwigheid werkelijk betekent, dat moet je van een jood leren.

G.v.Ginkel: Van de Joden hebben wij onze Bijbel ontvangen. Maar we moeten wel bedenken dat op hen ook nog steeds een bedekking rust, waardoor zij die Bijbel niet op Gods manier kunnen verstaan. Dat is dezelfde bedekking die ook nietchristenen op zich hebben; je ogen zullen pas door de H.Geest geopend worden als je Jezus belijdt als Messias. Een jood, die de Heer niet kent, brengt mij geen stap verder.

K.Zuidema: Ik denk toch dat de Joden de Messias beter kennen in hun verwerping, dan wij in ons geloven. Dat klinkt heel merkwaardig, maar de Joden hebben nu eenmaal iets meer dan de andere volkeren; noem het maar het gevolg van hun uitverkiezing door God.

G.v.Ginkel: Maar de Joden hebben hun eigen Oude Testament niet eens goed verstaan, anders hadden zij Jezus wel herkend als de verwachtte Messias...

K.Zuidema: Dat is het geheim van de verborgenheid van Jezus, ook bij de Joden. Het proces van herkenning is nog altijd in volle gang, en er zijn inmiddels al heel wat Joden die Jezus wél hebben herkend als hun Verlosser. Als een Jood tot Christus komt, dan kun je pas wat leren! Dan hebben ze hun Messias gevonden. Dan valt alles op zijn plaats.

Jaap Kuizenga: Gebedsverhoring, wil dat zeggen dat wij precies krijgen wat wij aan God vragen? Je zou dan eerst moeten weten wat een goed gebed is. Dat is zeker niet het indienen van verlanglijstjes. Gebed zou eerst moeten beginnen met eer te geven aan God. Je mag daarbij ook je noden aan God kenbaar maken. Maar mag je zelf de 'oplossing' gaan invullen, of laat je God vrij te doen wat in Zijn ogen voor jou het beste is?

Marjolijn: Uit eigen ervaring weet ik dat mensen, die in het pastoraat zitten, ook geen antwoord hebben op het probleem van het niet verhoorde gebed. Er is meerdere malen gebeden voor mijn inoperabele hernia. Als ik in een Dienst naar voren ga en dat meld, krijg ik steevast de wedervraag: ben jij wel een kind van de Heer? Of men concludeert dat mijn geloof niet groot genoeg is. Met zo'n botte reactie verzwaar je echter de last, die de hulpzoekende al te dragen heeft.

G.v.Ginkel: Stel nou eens dat je geloof wél groot genoeg zou zijn, en je geneest. Wie krijgt dan de eer: God als Genezer, of jij als grootgelovige? Hiermee laat ik zien dat zulke opmerkingen over de grootte van iemands geloof geheel misplaatst zijn! Teleurstellings-geloof zie ik dan ook ontstaan als gevolg van misplaatst geloof.

Je behoort te geloven dat God genezen kan. Maar je weet ook dat God soeverein is, en dat Hij zal bepalen wie Hij zal genezen, en wanneer: op Zijn tijd en op Zijn manier. Omdat Hij als Enige kan weten wat voor jou het beste is. Hierdoor wordt voorkomen dat iemand teleurgesteld zal zijn als hij niet ter plekke uit zijn rolstoel kan opstaan.

Fons: Laten we ook bedenken dat genezing niet louter een lichamelijke zaak is. In veel gevallen heeft men in eerste instantie vergeving van zonden nodig. Een geestelijke heling, die belemmeringen en obstakels uit de weg ruimt. Als die vergeving er is, blijkt vaak de barrière voor lichamelijk welzijn ook te zijn verdwenen.

Ik ben ervan overtuigd dat God ons graag gezond ziet. Dat is prettig voor ons aardse leven. Maar meer nog ziet hij ons geestelijk gezond door geloof in Hem. Want dat is de basis voor ons eeuwig leven.